دیگه دور شدیم از هم فاصله هامون زیاد شده

زدی و شکستی رفتی دلی که عاشقت شده

خیلی بد کردی با من ، دلت از سنگ و آهن...

بازم شادي و بوسه ، گلاي سرخ و ميخک

ميگن کهنه نمي شه تولدت مبارک

تو اين روز طلايي تو اومدي به دنيا

و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

تو تقويما نوشتيم تو اين ماه و تو اين روز

از اسمون فرستاد خدا يه ماه زيبا

يه کيک خيلي خوش طعم ،با چند تا شمع روشن

يکي به نيت تو يکي از طرف من

الهي که هزارسال همين جشنو بگيريم

به خاطر و جودت به افتخار بودن

تو اين روز پر از عشق تو با خنده شکفتي

با يه گريه ي ساده به دنيا بله گفتي

ببين تو اسمونا پر از نور و پرندس

تو قلبا پر عشقه رو لبا پر خندس

تا تو هستي و چشمات بهونه س واسه خوندن

همين شعر و ترانه تو دنياي ما زنده س

واسه تولد تو بايد دنيا رو اورد

ستاره رو سرت ريخت تو رو تا اسمون برد

اينا يه يادگاري توي خاطره هاته

ولي به شوق امروز مي شه کلي قسم خورد

تولدت عزيزم پراز ستاره بارون

پر از باد کنک و شوق ،پر از اينه و شمعدون

الهي که هميشه واسه تبريک امروز

بيان يه عالم عاشق ،بياد هزار تا مهمون

خیلـــــــــــــــــــــــــی بد کردی با من

دلـــــــــــــــــــــــــــت از سنگ و آهن

 رفیق من سنگ صبور غمهام
 به دیدنم بیا که خیلی تنهام

 هیچکی نمیفهمه چه حالی دارم
 چه دنیای رو به زوالی دارم

 مجنونمو دلزده از لیلیا
 خیلی دلم گرفته از خیلیا

 نمونده از جوونیام نشونی
 پیر شدم پیر تو ای جوونی

 تنهای بی سنگ صبور
 خونه ی سرد و سوت و کور

 توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست

 اگرچه هیچکس نیومد سری به تنهاییت نزد

 اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش

 تنهای بی سنگ صبور
 خونه ی سرد و سوت و کور

 توی شبات ستاره نیست
 موندی و راه چاره نیست

 اگر بیای همونجوری که بودی
 کم میارن حسودا از حسودی

 صدای سازم همه جا پر شده
 هر کی شنیده از خودش بیخوده

 اما خودم پر شدم از گلایه
 هیچی ازم نمونده جز یه سایه

 سایه ای که خالی از عشقو امید
 همیشه محتاجه به نور خورشید

 تنهای بی سنگ صبور
 خونه ی سرد و سوت و کور

 توی شبات ستاره نیست
 موندی و راه چاره نیست

 اگرچه هیچکس نیومد سری به تنهاییت نزد

 اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش...